donderdag 30 november 2017

Wat is een idee?

Onze gedachten zijn niet de werkelijkheid zelf.
De gedachte boom, is niet de boom zelf.
Want anders zou je met gedachten aan voedsel je eigen maag kunnen vullen . En met gedachten van geld, je eigen portemonnee opladen.
Gedachten kunnen je wel de illusie ergens van geven. Je kunt bijvoorbeeld denken dat je god bent of heel succesvol of een goede ouder, et cetera.
Toch is de hier omschreven werkelijkheid relatief. Want een boom is niet altijd een boom. Alles wat ontstaat kent verval.
Dat wat geen verval kent is liefde, dat wat onze ware wezen is.
Ook wordt ons ware wezen omschreven met bewustzijn: ik ben.
In ons of in bewustzijn zelf manifesteert zich alles. Gedachten en de hele wereld.
Het is niet verkeerd om gedachten te hebben. Maar denken dat denken alles zaligmakend is wel. Het leven is veel meer dan een idee.
Liefde tussen mensen kan gebaseerd zijn op een of ander idee maar ook op liefde zelf. We kunnen werkelijk liefde ervaren voor alles en iedereen.
Liefde voor de natuur is echt iets anders dan denken aan en over de natuur. Een wandeling in de natuur kan je leeg maken en vol van de natuur. Gedachten verdwijnen dan.

Het bestaan als illusie?

Sommige mensen beweren, dat je alles zelf bent. Dat jezelf alles manifesteert. Keer je je rug bijvoorbeeld naar een boom, dan bestaat ie niet meer.
Dit alles is natuurlijk een dwaalleer.
Dat jouw hersenen bepalen wat jij ziet en ervaart, is natuurlijk een ander verhaal. Ook kun je lijden aan waandenkbeelden. En kun je denken dat je iets ziet, wat er in werkelijkheid niet is.
Juist: in werkelijkheid!
Ook al is bijvoorbeeld een boom, geen absolute werkelijkheid omdat deze een begin en einde heeft. Dat maakt de boom nog niet tot een pure illusie. Anders zouden jouw kinderen dat ook zijn. En zo zou je toch niet met je eigen of andermans kinderen willen omgaan, toch?
Je hebt een illusie, zoals een geprojecteerde gedachte.
Zo heb je een relatieve werkelijkheid, zoals een boom of een auto.
Zo heb je de Werkelijkheid of ultieme werkelijkheid, zoals de Waarheid/God/Zelf/het Eeuwige…
Het universum creëert heus niet steeds opnieuw die boom, alleen maar omdat jij jezelf weer letterlijk omdraait. :D De boom is heus niet werkelijk weg, alleen maar omdat jij niet meer aan de boom denkt.
De boom in mijn tuin is echt. Vraag maar aan mijn buren.
En als jij dat lulkoek vindt, loop dan eens geblinddoekt en met watjes in je oren rond. Bijvoorbeeld in Amsterdam. :D
De geest heeft grote invloed op materie en net andersom. Maar we zijn niet ons brein. Ons brein creëert niet alles. Mijn brein heeft niet de eeuwen oude boom neergezet in mijn tuin. Mijn brein en jouw brein, zeggen dat daar een boom staat. Hoe jij die boom precies ervaart is een ander verhaal. Ook je geest kan daar invloed op hebben.
Alles manifesteert zich in jou. Maar dat ‘jou’ is onbegrensd. Ons brein is begrensd. En die boom tijdelijk. En ons denken is beslist beperkt en niet altijd waar.
We kunnen denken wat we willen. Uiteindelijk wil iedereen graag naar de WC, als ie echt moet. We beweren zoveel maar IRL vallen we regelmatig door de mand met al ons gedenk, gedraai en gefilosofeer. Omdat het werkelijke probleem daarbij ons ego is. We denken graag dat, wat onszelf! het beste uitkomt!

woensdag 29 november 2017

Hoe plat is de aarde?

We kijken allebei naar dezelfde boom maar jij vindt hem mooi en ik niet, daarin verschillen wij dan. Dat is blijkbaar onze projectie, op die boom. Maar de boom zelf is niet onze projectie, want die stond er al voor dat we geboren waren.
Nu kent iemand niet die boom. Ziet die boom niet, terwijl hij er tegen aanrijdt. Ja, die boom hoeft dus niet eerst in onze verbeelding te bestaan, om ervaren te worden.
Het zou oneindig veel energie kosten als het universum zichzelf steeds opnieuw hier en nu zich zou moeten manifesteren. Want dat is volgens sommige mensen de waarheid: wat JIJ niet ervaart, bestaat simpelweg niet. Maar dat is dus een illusie.
We denken dat wat we denken alles is maar vroeger dachten we dat de aarde plat was, was hij dat dan ook feitelijk? Vielen de schepen vroeger van de aarde af? En nu niet meer?

Geluk


dinsdag 21 november 2017

Waarom je alles en niets bent

In mijn ogen ben je alles:
Omdat je de wereld bent die je waarneemt. Je kunt namelijk niet om je waarneming heen, van al je zintuigen. Het bewustzijn is zijn inhoud.
Ook ben je niets:
Omdat je niets kunt vasthouden wat je waarneemt. Alles betekent verandering.
Maar… Nu neem ik een boom waar en straks niet meer. In beide gevallen neem ik waar. In beide gevallen is er sprake van bewustzijn. DAT ben jij.
Jij bent het filmdoek waarop de film wordt afgespeeld.
Je kunt geen een gevoel of gedachte vasthouden zonder dat deze toch weer verdwijnt. Hoe waar deze misschien ook voor jou zijn, hier en nu. Ook kun je ze niet ontkennen, want ze zijn er immers dan. In beide gevallen ben JIJ. In beide gevallen is er sprake van: ik ben.
Ik ben, is bovenal waar. Maar niet als bezit. Je kunt ik ben niet bezitten, omdat je nu eenmaal ik ben zelf bent. ‘Wie Ben Ik?’
Ik ben, is het schone gevoel zijn.
Maar in onwetendheid zijn we onze bodymind (denken-lichaam). Er is sprake van een onnodige identificatie.
Je hebt zeg maar drie (vier) toestanden:
Je bent een stuk klei, enkel een stuk klei.
Je bent een pot gemaakt uit klei.
Je bent de ruimte in de pot.
En wanneer de pot breekt, zijn de innerlijke ruimte en de ruimte buiten nimmer gescheiden geweest.
Ik ben is God. God is ik ben.
Het filmdoek is niet in conflict met de film. De film zelf is zo goed of slecht als ie is.
Je bent wel in de wereld maar niet van de wereld. Zoals het filmdoek een lijkt met de film. Maar als de film stopt verdwijnt daarmee niet het filmdoek.


Gelukkig zijn

Of mag je weer niet gelukkig zijn binnen neo-advaita, omdat je niets en niemand bent?
Ik vraag me steeds meer af wat de toegevoegde waarde is van de neo-advaita die je hier zo vaak voorbij ziet gaan.
Misschien ben je het hier niet mee eens, lees dan eens verder:
“Is er wel of geen ik?
Het meest verwarrende statement dat binnen Neo-advaita gebruikt wordt is wellicht de uitspraak ‘Er is geen ik’ of ‘Er is niemand’. Het gevoel ‘ik ben, ik besta’ is een fundamenteel gevoel in ieder levend wezen. We zien alles in de wereld veranderen, maar het besef ‘ik ben’ is het enige dat constant is. Het is altijd aanwezig, in de wakende staat, in de droom, en zelfs na de diepe slaap waarin niets werd waargenomen, zeg je: ‘Ik heb goed geslapen’. Met andere woorden, er is niets zo werkelijk als het ik. Het statement ‘Er is geen ik’ is een contradictio in terminis en kan onmogelijk in de geest erkend worden, want wie zou degene moeten zijn die dat doet?” (- 'Swami Dayananda Saraswati (1930-2015) was een vooraanstaand Advaita Vedanta-leraar en Sanskrietgeleerde in de lijn van Adi Shankara.' Bron: http://www.advaita.nl/moderne-misverstanden/)
En ken je dit filmpje al, kost een minuut?:
https://youtu.be/1nhjbyBM7c8

maandag 20 november 2017

'Non-dualiteit' als ziekte..

…of oplossing?
Non-dualiteit als concept en geloof is een ziekte. Maar wanneer we non-dualiteit slechts simpelweg onderkennen in ons leven niet.
Als non-dualiteit geen feit is, moet het wel de zoveelste vlucht worden voor een leven vol van frustraties.
Zeggen dat alles een is, is simpelweg geen oplossing. Omdat je namelijk dan ook het tegendeel kan beweren en zien! Zoals oorlogen. Zoals onderdrukkingen. Zoals discriminatie.
Zeggen dat alles energie is en daarom een, snijdt ook geen hout. Goed, dan is alles energie en een. Wat dan?
Beweren dat er geen goed en kwaad bestaat, dat er geen vrije wil bestaat en dat alles gebeurt, geeft ook geen oplossing. Want ‘Wie’ zegt dat dan? Hoe weet je dat dat waar is? Het is dan ook de zoveelste aanname! Slechts een filosofie dat jou misschien een vrij gevoel geeft. Meer niet! Waarom niet? Heel simpel: Want je loopt dan toch wel te brullen als iemand jouw kind iets verschrikkelijks heeft aangedaan of dat je opeens je baan verliest en daarmee inkomen! En dergelijke….
Filosofie als hobby maar niet als oplossing.
Vrede vind je niet door een of andere filosofie te accepteren.
Vrede is er of niet. In oorlog kun je vrede voor jezelf gaan ontdekken of niet. Zo niet dan zal jij met oneindig veel anderen de oorlog in de wereld blijven bevestigen wat we al oneindig veel jaren doen.
In oorlog kunnen we het licht voor onszelf gaan inzien. Wanneer we van oorlog de totale onzinnigheid ervaren en niet dat alles zogenaamd een is. Dat zien, kan enkel hier en nu plaatshebben.
Non-dualiteit, niet-twee, is een verwijzing naar dat jij God bent. Dat jij Brahman bent. Dat jij Dat bent. En God is wel in de wereld maar niet van de wereld. Dat betekent dat je niet geïdentificeerd bent met oorlog. Dat je er in alle vrijheid naar kan kijken. Op die manier moet je de onzin, de oneindige wreedheid er wel van inzien. Maar ben je geïdentificeerd met je land, natie, et cetera. Dan is en blijft oorlog onvermijdelijk.
Eenheid betekent ook liefde voor alles en iedereen. En geen filosofie is sterker dan liefde.
Namaste.


Doen waar je zin in hebt bestaat niet

Wanneer je door rood rijdt omdat je daar zin in hebt en vervolgens een stop teken van de politie negeert, kom je in de grootste problemen. Je loopt meteen vast met het doen waar je zin in hebt.
Thuis lekker hard de muziek draaien, terwijl de buren dan mee gaan luisteren, werkt ook niet erg lang.
Uitslapen terwijl je vroeg naar je werk moet, levert ook gauw problemen op.
Iemand ongewenst aanraken, omdat jij vindt dan je mag doen waar je zin in hebt, zorgt ook gauw voor problemen.
Je kans op overleven is nihil, wanneer je doet waar je zin in hebt. :D
Gewoon lekker geen kaartje kopen wanneer je met de trein reist, zorgt ook weer voor bepaalde confrontaties, niet waar?
Dus wat is de winst van doen waar jezelf zin in hebt?
Als jij jezelf helemaal laat gaan, word je meteen opgesloten.
Gautama Boeddha bracht de boodschap van het midden: het uiterste vermijden. Jezelf pijnigen door jezelf oneindig te onderdrukken, vond hij onedel en ijdel. En jezelf helemaal laten gaan ook!
Je moet eten (om te overleven) maar jezelf steeds zat eten, doet je leven ook geen goed.
Jezelf geen druppel vocht gunnen, heeft geen zin maar tien liter water op een dag drinken ook niet.
Balanceren, is de middenweg bewandelen.
Balanceren zoals een balletdanser(es).
In de hele natuur wordt er naar balans gezocht, evenwicht. Het evenwicht wordt wel eens heftig verstoord. Zoals kinderen die misbruikt worden, alleen maar omdat ouders vinden dat ze zichzelf mogen laten gaan.
Nee, het is een sprookje dat er zoiets bestaat: Doen waar je zin in hebt. Dat pad bestaat niet echt. Dat zijn slechts momenten.

zondag 19 november 2017

Waarom het vertrouwen in een leraar belangrijk is (3)

We denken altijd dat we iets te verliezen hebben, bij een guru. Immers is het veel makkelijker en leuker te doen waar je zin in hebt, net nadat je het ouderlijk huis hebt verlaten. En dat is niet voor niets. ;)
Maar de leraar is geen nieuwe opvoeder/autoriteit. Hij wijst je op je innerlijke leraar die je mogelijk nog niet kent omdat je veel te veel bezig bent met jezelf te vervullen, dagelijks.
Je eigen verraad, miskenning, ontkenning, vervreemding,… van dat wat ook wel de stem van de stilte wordt genoemd maakt een uiterlijke spirituele leraar uiterst belangrijk voor jou. Want wie een licht is voor zichzelf, heeft helemaal geen uiterlijke leraar nodig.
De leraar die op jouw pad komt is slechts een spiegel, voor Dat wat er in jou leeft of juist niet.
Wees je eigen leraar maar dat houdt in dat je super gevoelig en alert dient te zijn. Maar als je enkel verstrooiing zoekt, hoor je jouw innerlijke stem niet. Ben je als behalve zelfkritisch en schop je mogelijk alleen maar om je heen.
Zelfobservatie, kijken naar jezelf houdt in dat je een licht bent op dat moment voor jezelf. Dat op dat moment niemand jou hoeft te vertellen wie jij bent.
De spirituele leraar is niets anders dan de innerlijke leraar. Hij nodigt jou uit jezelf werkelijk te kennen.
De weg naar binnen, is de ware weg. Het afdalen in jezelf, is de ware tocht.
Kijken naar jezelf is de eerste stap.
Kijken naar een uiterlijke leraar, is eigenlijk kijken in een spiegel. Je ontmoet jezelf. Het afwijzen van een spirituele leraar kan een vingerwijzing zijn naar jouw eigen innerlijk conflict.
God, de leraar en het zelf zijn een.
Maar dit is geen bepaald geloof. Dit behoor je voor jezelf te onderzoeken op waarheid. Hierbij is niet je mening belangrijk. Onderzoek vraagt geen bepaalde mening. Je onderzoekt iets op feiten of niet, heel simpel! Het wordt jouw verhaal. Niet bedacht. Autobiografisch.
Ieder leven en ontwaken is uniek, beslist bijzonder.
Je hebt maar een Jezus, Boeddha, Osho, Krishna, Lao Tse,… et cetera.
Wees daarom geen boeddhist, christen, moslim, hindoe,… et cetera. Wees geen kopie. Een echt ontwaakt leraar nodigt jou niet uit om een kopie van hem/haar te worden. Hij nodigt jou uit enkel te ontwaken. Zoiets als mensen doen, die het eerst wakker zijn en anderen dan daarbij ook wakker maken. De een heeft de wekker gehoord en de ander niet.
Een leraar is als een zon die opkomt ergens in jouw leven. Maar het kan zijn dat je liever blijft door slapen.
Je kunt denken, dromen dat je wakker bent. En dat doen vele zoekers, door zichzelf al als een wijze te beschouwen na een simpele non-dualiteitservaring. Als je volledig ontwaakt bent, sta je er alleen voor. Dan hoef jij niemand meer te volgen.
En je moest niemand volgen, alleen maar de heelheid van jezelf te ontdekken, hier en nu.

(Luister ook eventueel dit gesprek hier over de innerlijke leraar:
https://soundcloud.com/nathan-wennegers/innerlijke-leraar)

Innerlijke leraar

Wie of wat is onze innerlijke leraar en wat in hemelsnaam heeft een uiterlijke, spirituele leraar daar eventueel mee te maken? Een gesprek tussen Chandra en Nathan.

zaterdag 18 november 2017

Heb je een leraar nodig?

Heb je een spirituele leraar nodig?
Bekende namen zijn in dit gesprek: Poonjaji, Ramana Maharshi, Andrew Cohen, Osho, Sathya Sai Baba, Boeddha, Jezus, God, Byron Katie, Jiddu Krishnamurti, Een cursus in wonderen, Ramakrishna, Alexander Smit,…
https://soundcloud.com/nathan-wennegers/heb-je-een-leraar-nodig
https://youtu.be/dDoahbG9AVA
www.Niet-2.nl

Waarom het vertrouwen in een leraar belangrijk is (2)

Je hebt toch ook vertrouwen in je partner en kinderen? Zonder zulk vertrouwen werkt een gezin toch niet optimaal? Waarom denk je dan wel dat het geven van je vertrouwen aan een spiritueel leraar kul is?
Werkgevers en regeringen vragen ook je vertrouwen, soms absoluut. Bij twijfel en het uitspreken daarvan kun je mogelijk je baan verliezen en door een machthebber opgesloten.
Regeringen dwingen respect af door te dreigen met gevangenis- of de doodstraf. Of door zware boetes!
Je kunt gerust twijfelen aan iemand die zichzelf een spiritueel leraar noemt of door anderen daartoe is gebombardeerd. Maar zulk een twijfel kan jou persoonlijk ook benadelen als deze namelijk niet gegrond is.
Een voorbeeld van een bekend spiritueel leraar is Eckhart Tolle, schrijver van De kracht van Nu. Zover ik weet roept hij geen mensen op om hem te volgen. Nodigt hoogstens uit om zijn lezingen bij te wonen en dergelijke. Maar het lijkt me geen type leraar die goed zijn werk zal kunnen doen, als men hem alleen maar wantrouwt, niet waar? Met vertrouwen zet je je immers open voor zijn boodschap over het Nu. ;) Volgens mij ziet hij zichzelf ook niet als een autoriteit maar als iemand die het voor zichzelf heeft begrepen wat dat is: Nu zijn. En anderen daarop wijst.
Een autoriteit wil dat je luistert, een leraar wil dat je hem of haar begrijpt. De waarheid staat centraal en geen gezag. Als je niet wil luisteren, prima maar wat doe je dan bij hem/haar. Luisteren zoals je naar een vogel luistert. Dat je hoort wat je hoort en ziet wat je ziet.
Een leraar is geen politicus en is niet je vader of moeder, hij is ook geen schoolmeester. Maar een mens van inzicht, het levende inzicht. Een inzicht dat geen residu ergens van is. Maar enkel hier en nu.
Je kunt jezelf cool vinden door te zeggen dat alle spirituele leraren overbodig zijn, dat zou kunnen kloppen als zij uit een bepaalde fabriek kwamen, uit een bepaalde school. Maar het zijn gewone mensen die voor zichzelf ontwaakt zijn en dit spontaan delen met anderen.
Iemand die een of andere ervaring heeft gehad van non-dualiteit is nog geen leraar, ook al kan hij erover delen, praten. Pas als een leraar volledig doordrongen is van het feit dat hij vrij is en een licht voor zichzelf, kan ie ook een licht zijn voor een ander. Zoals Jezus zei: ‘Haal eerst die balk uit je eigen oog, voor dat je de splinter uit het oog van de ander wil halen.’ … Kijk dus naar jezelf. Wees dat licht…
Een spiritueel leraar kan niet gekozen worden, vanwege zijn diploma’s, boekenkennis, levenservaring, charisma, door meeste stemmen gelden, …
Een spiritueel leraar staat er alleen voor, net als jij als je hem ontmoet. Juist in dat alleen zijn zit die kwetsbaarheid voor wat is, zoals het is.
Je kunt samen denken, om verder te komen. Je kunt van alles en iedereen leren. En zoals de Boeddha zei: ‘Een wijs mens leert zelfs van een dwaas. Een dwaas niet eens van een wijs mens.’
www.niet-2.nl

donderdag 16 november 2017

Waarom het vertrouwen in...

…een leraar belangrijk is.
Je hebt ook leraren zonder volgelingen, zoals Jiddu Krishnamurti (1895 – 1986). Maar wil dat dan zeggen dat je geen vertrouwen in hem moest hebben? Ja, hij wilde geen autoriteit zijn voor zijn luisteraars. Hij wilde dat je met zijn leringen echt aan de slag ging. Net zoals de Boeddha (2500 jaar geleden) dat predikte. Maar hij had daarentegen wel volgers.
Beide leraren zeiden: Wees een licht voor jezelf.
Omdat je zoveel praatjesmakers hebt, ook binnen de wereld van de verlichting, weet je niet altijd wie je wel en niet kunt vertrouwen. Wie is er werkelijk verlicht, ontwaakt?
Waarom zou je in hemelsnaam iemands leringen gaan bestuderen, onderzoeken op waarheid, als de spreker ervan niet eens zelf het licht echt heeft gezien? Want dat lijkt dan net op de boodschap van een zware roker die jou gaat vertellen hoe je het beste kunt stoppen met roken. Je gelooft juist in iemands boodschap als je hebt begrepen dat iemand werkelijk heeft gezocht en gevonden en daarbij alle valkuilen heeft leren kennen en jou graag al die ellende van die valkuilen graag wil besparen, niet waar?
Omdat ik geloofde in de verlichting van de Boeddha, was ik bereid zijn pad werkelijk te gaan. Dat gold ook voor het pad van Jezus.
Ik was niet bereid hen pad te gaan, omdat hun leer zo interessant aan mij overkwam maar omdat ik toch net meer licht in hen zag dan in mijzelf en dat licht ook graag wilde realiseren.
Je kunt bijvoorbeeld een fantastische schaker zijn binnen je eigen kroeg maar er dan ook buiten? En als je hoort van wereldkampioenen, dan ben je bereid in alle eerlijkheid te erkennen dat je toch niet zover bent als hen. En als het vuur brandt in je, wil je verder, lijkt me!
Ik zeg hier niet dat je een leermeester moet hebben maar het kan wel zo zijn dat je onnodig gevangen blijft zitten in je eigen kooi. Dat je wel heel ver bent gekomen op eigen benen maar eigenlijk de laatste jaren in een vicieuze cirkel met jezelf bent komen te zitten. En wat dan?
Als in je hart in alle oprechtheid het vuur elders sterker ziet branden en je maar niet je eigen vuur weet verder op te stoken, is mijn advies simpel: Ga eens een praatje maken met hem/haar waar je vertrouwen in hebt.


Voorbij slapen en wakker worden

Ik ben, vrij van de bodymind, wordt niet wakker en gaat ook niet slapen. Zijn we echter nog geïdentificeerd met de bodymind, dan ervaren we slapen en wakker worden.
Als je Dat gerealiseerd hebt, door simpelweg de illusie van de bodymind te hebben ingezien ben je vrij van tijd. En Dat was je al.
En het lichaam doet echter gewoon zijn ding.

Brahman

Is als het zout in de zee. Overal is de zee zout. Maar het zout is niet het water.
Brahman is niet de wereld. Ook al kun je Brahman overal zien.
Brahman is wel in de wereld maar niet van de wereld.
Atman is niet anders dan Brahman.

woensdag 15 november 2017

Wie dient de wetenschap?

Ze zeggen dat fantasie en realiteit voor het brein hetzelfde is, dezelfde chemie geeft. Maar waarom dan niet voor mij, als dezelfde wetenschap beweert dat je het brein bent?
Wetenschap dient politiek en industrie en niet enkel zichzelf. En de wereld zit er niet op te wachten dat we niet het brein zijn maar dat het brein in bewustzijn aanwezig is. De wereld denkt niet echt na over wat liefde is.

Shri H.W.L. Poonja


dinsdag 14 november 2017

(N)iemand

Vrije wil of geen vrije wil?
Beiden zijn bespreekbaar, dus de waarheid zal er wel ergens tussenin liggen.
Voorbeeld: Je kunt niet kiezen tussen wel ooit sterven en nimmer sterven.
Voorbeeld: Je kunt wel kiezen tussen patat als avondmaaltijd of gestampte pot.
Voorbeeld: Als je partner bij je weg wil, heb je mogelijk daarin absoluut geen keuze meer.
Maar zeggen tegen je partner, dat het je spijt wel.
Tegen jezelf zeggen: Dat alles kan. Kan wel eens te grote druk betekenen op je persoon.
Tegen jezelf zeggen: Dat alles niets uitmaakt, kan er wel eens voor zorgen dat je leven een puinhoop wordt.
Uit een onderzoek bleek met studenten, die geloofden in vrije wil, dat zij beter scoorden dan zij die daarin niet geloofden.
Het ligt dus voor de hand, maar beter natuurlijk te zijn, dan filosofisch!
Je hoeft niet te kiezen tussen een geloof in een vrije wil of geen vrije wil. Als je simpelweg het besef hebt, dat je ergens invloed op hebt, wat goed ergens voor is, waarom zou je dat dan nalaten? Enkel omdat je ergens anders in moet geloven? Dat je niemand bent, dat er niet zoiets bestaat als een keuze?
Als je denkt iets niet te kunnen. En dat je dat zelfs gevaarlijk vindt, om het wel te proberen. Waarom zou je dat dan wel gaan doen? Enkel omdat je gelooft dat je altijd een keuze hebt: dat alles kan?
Gooi toch alle zogenaamde levensfilosofie overboord en vertrouw op het leven zelf. En jij bent het leven. Wees gewoon simpelweg eerlijk met jezelf, zonder in de valkuilen van het denken te stappen.
Een mens kan veel meer dan ie denkt en veel minder dan ie gelooft, zoiets. ;)
Je bent niemand, omdat alles een is.
Je bent iemand, omdat je verantwoordelijk bent voor je leven hier en nu.
Een wil is relatief. Goed genoeg om er iets mee te doen. En niet goed genoeg om er alles mee te willen doen.
Jezus sprak over de wil van God. En dat betekent, volgens mij, niets anders dan dat liefde onze wil relatief maakt.
Een jong kind wil gewoon iets of niet, zonder te begrijpen wat nu een wil precies inhoud.
Zogenaamde volwassenen kunnen vast zijn gelopen in hun filosofische zoektocht naar Waarheid. Vastgelopen in zichzelf als een vrij mens.
We kunnen weer leren wat vrijheid is, als we ook de natuur leren waarderen.
We kunnen weer leren wat vrijheid is, als liefde voor alles en iedereen tot bloei komt.
Je hoeft niet te weten dat er nu wel of geen vrije wil bestaat, als je naar de WC wilt. Je denkt dan immers dan enkel en alleen aan de WC en niet aan een vrije wil of geen vrije wil.
Rechtstreeks gewaarzijn gaat voorbij aan het denken van de mens.
Waarheid is nu.

(PS Foto: Je kunt ook gewoon om het labyrint heen lopen.)


Zijn

Geluk

Geluk zonder einde, is de smaak van water. Heb je ooit de smaak van water geproefd? Anders is het gewoon natte bende, niet waar?
Zelfkennis is subtiel.
Onze natuur is geluk maar laat zich moeilijk proeven, als je dat vergelijkt met drank, roken, snoepen, lekker eten, et cetera.
Ben je de stilte bewust? Of enkel de muziek wanneer deze speelt?
Zie jij de ruimte tussen woorden en tussen je vingers?
Zonder fijngevoelig zijn leven we niet maar worden we geleefd overeenkomstig onze onwetendheid en onze verlangens.
Je bent Dat waarin alles zich openbaart. Maar we zijn enkel het object bewust.
Het object schenkt ons tijdelijk geluk. Tijdelijke vervulling. Tijdelijke vrede.
Zelfkennis lest onze dorst volledig, geheel.

Alexander Smit


De leraar....

…is het belangrijkste natuurlijke fenomeen als mens op aarde.
De leraar is niets anders dan een ontwaakt mens, als een boeddha, een Jezus, een Jiddu Krishnamurti,…
Hij is niet de nieuwe autoriteit naast je opvoeders, schoolmeesters, godsdienstvertegenwoordigers, politie en politici. Maar een licht in de duisternis van je eigen onwetendheid.
Een spirituele vriend op jouw pad naar verlichting. Natuurlijk heb je ook bedriegers… Bijvoorbeeld mensen die jou enkel dure cursussen enzo door je strot willen duwen.
Als je ontwaakt houd jij het licht niet voor jezelf: immers het ego is er niet meer om dat te beletten. De leraar is nog wel mens, zoals iedereen maar wel een mens die zijn ware natuur geheel heeft gerealiseerd.
Een leraar dient niet tot een afgod te worden gemaakt, zoals mensen graag doen met sportlui, filmsterren, fotomodellen, popsterren,…, politici. Zoals Jezus al zei, tegen zijn discipelen: ‘Wij zijn hier niet als de wereldlijke heersers om ons te laten bedienen maar om zelf te dienen.’…
Aan de ene kant, vraagt een leraar om aandacht, om zijn/haar werk te kunnen doen. Aan de andere kant wil een ontwaakt leraar niet aanbeden worden. Aanbidding leidt slechts af… Zet de (onder)zoeker stil…
Zoals Alexander Smit het zo treffend heeft geformuleerd:
‘Een optimaal resultaat ontstaat wanneer de leerling de leermeester zijn plaats gunt.’

maandag 13 november 2017

Dat wat is


Twee fragmenten...

Patrick Kicken interviewt Chandra & Nathan… Een fragment…
Zie hier het hele interview: https://youtu.be/sr1E_6G1Vso
Lilian Ferru interviewt Nathan & Chandra…. Een fragment…
Zie hier het hele interview: https://youtu.be/Lw6WUJM9PDY
Wat is liefde? Zijn wij liefde?
http://ahawahboek.nl

Je bent bewustzijn


Bewustzijn

Je hebt geen bewustzijn maar bent bewustzijn.
Je bent niet het brein maar hebt een brein.
Maar de wereld leert niet het gegeven: ‘In de wereld maar niet van de wereld.’
De wereld roept op tot celdeling en het laten toenemen van bezit. De mens die geïdentificeerd is met de bodymind, denkt werelds.
We zijn slaven van ons werk en onze schulden. En we vinden tegenwoordig een verslaving ergens aan heel normaal.
De transformatie van de mens zit hem in het ontdekken van zijn ware natuur. Deze natuur kun je ‘ik ben’ noemen of bewustzijn zelf.
Als je geïdentificeerd bent met de bodymind staat het object, de wereld, centraal. We jagen graag na wat we zien en missen in ons leven. Maar we zijn DAT waar alles zich in manifesteert. We denken dat heelheid komt bij het krijgen, vervullen van bepaalde zaken. Maar heel zijn zit in onszelf.
Ons bewustzijn is heel en gelukkig als zichzelf.
Bewustzijn, ik ben, is wat we delen met elkaar. Jouw ik ben, is niet anders dan mijn ik ben. Eigenlijk bestaat er maar een ik ben. Dat wat we God noemen is ik ben. Wij zijn niet anders dan Dat, wat we God noemen.


zaterdag 11 november 2017

I Am groep

Als ‘ik ben’ geïdentificeerd is met de bodymind kun je spreken van jiva.
Als ‘ik ben’ de bodymind heeft weten los te laten, kun je spreken van Brahman.
Ik ben die Ik Ben, is God.
Onze zogenaamde individuele ziel, gebonden aan het leven, is jiva.
Maar als de kruik breekt, en er geen binnen en buiten meer is, is er sprake van Godrealisatie.
De ruimte binnen de kruik bestaat enkel als illusie. De kruik geeft deze illusie.
Ook al realiseer je ‘ik ben’ maar is de kruik nog heel, leef je nog in het concept van: atman – Brahman.
De kruik is niets anders dan ons ego, de identificatie met de bodymind.

‘En God zei tegen Mozes: IK BEN DIE IK BEN. Ook zei Hij: Dit moet u tegen de Israëlieten zeggen: IK BEN heeft mij naar u toe gezonden.’ – HSV.
“Alles wat ik met zekerheid kan zeggen, is ‘Ik ben’. De rest bestaat uit gevolgtrekkingen.”- Sri Nisargadatta.
‘IK BEN heeft jouw geloof of ongeloof niet nodig! Gezien vanuit IK BEN is er geen verschil. Aanvaard volledig IK BEN, dat is alles.’ – Poonjaji.
‘Het Zelf is iedereen bekend, maar niet duidelijk. Je bestaat altijd. Het zijnde is het Zelf. ‘Ik ben’ is de naam van God.’ – Sri Ramana Maharshi.


donderdag 9 november 2017

Ik Ben

Dit is geen een of ander ego-verhaal… Maar het gegeven dat je bewust bent dat je bent. Geen verhaal over het najagen of onderdrukken van verlangens maar het gegeven, besef van simpelweg bewustzijn.
Je dankt je aanwezigheid aan bewustzijn. Het licht in de wereld.
Hiermee bedoel ik niet het naam-bewustzijn, want dat is niet meer dan een geschiedenis ergens over, in dit geval het denken-en-lichaam.
Het zelf is naamloos. Het licht in jouw en mijn schemerlamp is naamloos. Of dat je nu een Maglite hebt, licht van een mobiel of schemerlamp,… het licht zelf is een. Licht verlicht.
Zonder licht geen bestaan. Zonder ik ben, geen ervaring. Maar het gaat niet om de ervaring, hoe mooi of lelijk deze misschien is. Want alles manifesteert zich in Dat, Dat wat je werkelijk bent.
Het tegendeel van het ik-bewustzijn is bewusteloosheid, de afwezigheid van ik-herinnering. Het ik-bewustzijn, is de bodymind, onze identificatie ermee! Ik ben…
Zonder identificatie kom je uit bij ik ben zelf!
Dus ik ben is niet het probleem maar je identificatie met je bodymind. Denken en lichaam.
We denken graag over onszelf na. Hebben graag beelden ergens van. Doen graag dingen die ons lichaam behaagt. We denken dan ons land te zijn, onze natie,… Onze kinderen,… Onze bezittingen,…
Ik ben, is glashelder.
Waren Jezus, Boeddha, J. Krishnamurti, Ramana Maharshi, Osho, Lao Tse,… nationalisten? Hielden ze vast aan een bepaalde godsdienst? Waren ze sterk op eigen familie gericht?
Ik ben is wel in de wereld maar niet van de wereld. Het ik-bewustzijn heeft zich in gelaten met de wereld. Ik ben als de bodymind is niet vrij maar ondergedompeld in de illusie die wereld heet.

dinsdag 7 november 2017

I Am

Ik ben die ik ben, sprak God tot Mozes, staat er in de Bijbel.
Ook Jezus noemde zichzelf I am: Ik ben de weg, de waarheid en het leven…
Poonjaji zei eens, je kunt zeggen dat je wel of niet verlicht bent: 'Ik ben verlicht, ik ben niet verlicht. Bij beiden staat er ‘ik ben’. En Dat is wat je bent.'
Ik ben wakker, ik ben niet wakker. Ik ben gelukkig. Ik ben niet gelukkig. Et cetera.
Probeer ik ben niet te bezitten, want het is er al.
Probeer het niet van je weg te duwen, want jij bent het.
Bij en door ik ben, leef je bewust. Ik ben vertegenwoordigt geen een of andere zombie-staat waar mensen tegenwoordig zo graag in verkeren, door: al het verschrikkelijke nieuws oneindig te consumeren, door al die oneindige teevee series, door drugs en overmatig alcohol gebruik, porno verslaving, overmatig eten en snoepen,…
Ik ben is vrij door en als zichzelf.
Je moet ik ben rechtstreeks zien. Niet door middel van je denken.
Begrijp je niet wat ik hier bedoel, vraag je dan eens af of dat je werkelijk liefde kent in je leven. Liefde brengt je terug in het nu. Liefde kan alleen maar nu ervaren worden. En Dat is niets anders dan I am.


maandag 6 november 2017

Hoe radicaal ben jij?

Niet wat agressie en haat betreft maar Godrealisatie, zelfkennis?
Durf jij volledig te onderkennen dat je het eigenlijk niet weet. Dat je DAT wat ook wel Brahman wordt genoemd, niet kent, niet hebt Gerealiseerd?
En als je denkt verlicht te zijn, durf je dat dan ook echt te bespreken in het openbaar? Zoals de jood Jezus zei: Wie mij heeft gezien heeft God gezien.
Het vraagt volgens mij allebei durf: je eigenlijke onwetendheid te etaleren of je realisatie.
Meestal zitten mensen, zoekers en zogenaamde vinders, daar ergens tussen. Zitten vast in een wereld van zogenaamd half-weten. Een eeuwigdurend spel met gekleurde knikkers.
Verlichting is geen bepaalde theorie, waar we lekker met elkaar vol respect over kunnen filosoferen. Elkaars mening delen en zeggen dat je respect voor elkaars mening hebt of moet hebben.
Verlichting is juist de grote uitdaging om eerlijk te zijn met jezelf, hier en nu.
Zoals zen al zei: Niet de Waarheid is het probleem maar je mening erover.
Een leraar daagt je uit, om jezelf echt te leren kennen. Niet binnen de kaders van een of andere filosofie of geloof. Niet binnen een zandbak, waar je met vormpjes kan spelen.
www.niet-2.nl

zaterdag 4 november 2017

Wat advaita niet is

Ik ben niet geïnteresseerd in wat advaita is. Daar krijg je toch alleen maar van die betweterige antwoorden op. Toch stel ik die vraag, ook weer hier. Maar meer om te ontdekken wat advaita juist niet is. Om gewoon je eigen zicht op advaita te geven, leer je met elkaar samen te denken, over DAT wat geen concept is en wil zijn.
Meestal krijgt een bepaald specialistisch blad over een onderwerp bepaalde schrijvers. Die het allemaal heel netjes en helder weten te verwoorden. De nieuwe theologen, denk ik dan maar. Maar volgens mij wil de hedendaagse advaita hier in het Westen helemaal niet begrepen worden. Maar juist ervaren.
Het directe inzicht, is radicaal. Omdat het niets te maken heeft met boekenkennis.
Meestal is het terug grijpen op boekenkennis als je Dat realiseert. Achteraf kun je gedachten hebben. Achteraf kunnen we kijken welke boekenkennis best wel geschikt is.
Zo had Sri Ramana Maharshi ook achteraf het idee dat zijn inzicht iets te maken had met advaita en werd hij op die manier een soort van vertegenwoordiger ervan. Eigenlijk vertegenwoordigde hij alleen maar zichzelf, zoals het hoort.
We kunnen onderlinge herkenning hebben, over en betreffende bepaalde geestelijke onderwerpen en kwesties.

Wat is verlichting?